Jest to strona hobbystyczna, więc nie wykorzystuję ciasteczek zapisanych na Twoim komputerze.  Ale oczywiście w każdej chwili możesz je wyłączyć w swojej przeglądarce.

 

        strona główna

                                   www.skarabo.net        

skarabo.net

w wolnym czasie >> interlinie > tygrzyk

w wolnym czasie  >>  interlinie  >  
I
buk niezwyczajny I sarna I echinocepsus I tygrzyk I xxx I


Tygrzyk paskowany

Według Wikipedii:
" Tygrzyk paskowany (Argiope bruennichi) – gatunek pająka sieciowego z rodziny krzyżakowatych. Samice osiągają do 25 mm, samce tylko 7 mm. Pająk ten nazwę swą zawdzięcza ubarwieniu podobnemu do futra tygrysa. Głowotułów ma srebrzysty, odwłok zaś srebrzysty lub złotawy z czarnymi poprzecznymi prążkami. (...)"
(...) :Pajęczyna tygrzyka paskowanego jest duża, kolista, gęsto upleciona w płaszczyźnie pionowej, z charakterystycznym zygzakowatym szwem wzmacniającym (stabilimentum)."
(...) "Tygrzyki żywią się tym, co złapią w sieć, głównie są to muchy, koniki polne, motyle i inne owady, pająk ten potrafi upolować nawet ważkę oraz osę i pszczołę (lecz gdy zostanie użądlony, umiera na miejscu). Jeden owad wystarczy tygrzykowi nawet na tydzień; gdy jest głodny, wisi sam na środku sieci i czeka na ofiarę." (...)


Jeszcze kilka lat temu Tygrzyk był rzadko spotykany. Praktycznie nie widywałem tego pająka, mimo że fotografuję od dawna i chętnie rozglądam się za różnymi robakami. W ostatnich latach widuje się je wszędzie, na łąkach, na brzegach lasów, w przydomowych ogrodach (przynajmniej na południu Polski).
Najczęściej spotkać je można w miesiącach letnich (lipiec-wrzesień)

Odwłok pająka od góry przypomina nieco odwłok osy, bowiem jest w czarne, białe i żółte paski.
Takie ubarwienie powoduje, że pająk świetnie się zlewa z otoczeniem, szczególnie, gdy sieć rozpięta jest pomiędzy żółknącym łodygami traw i liści.

 

Od spodu pająk ma nieco inny układ prążków i plam (to ten sam pająk co powyżej).
Jaskrawe ubarwienie pełni także funkcje ostrzegawczą - "uwaga, jestem niebezpieczny".
Ale w razie niebezpieczeństwa, pająk po prostu spada z sieci i chowa się w trawie.
Tygrzyki są jadowite, ale ich ukąszenie nie jest groźne dla człowieka - zwykle powoduje tylko miejscowy obrzęk i pieczenie lub swędzenia w miejscu ukąszenia.
Ale pająki nie są jakoś specjalnie groźne, bowiem nie prowokowane, nie atakują człowieka.

Pajęcze gody odbywają się pod koniec lata. 
Maleńki w stosunku do samicy samiec, często po odbyciu godów jest przez nią zjadany.
Dorosłe osobniki giną z nastaniem chłodów, zimę przeżywają natomiast złożone przez samicę, 
w specjalnym, "mrozoodpornym" kokonie, jaja tygrzyka. 
Ciepłą wiosną, najczęściej w maju, wykluwają się z nich małe "tygrzysiątka".

Środek sieci jest dodatkowo wzmocniony, a do tego powyżej i poniżej wzmocnione są, za pomocą zygzakowatego oplotu, odcinki sieci. Tego typu wzmocnienia nie spotyka się u innych pająków. 
Istnieją różne teorie, do czego służy takie wzmocnienie.
Tygrzyk, w przeciwieństwie do innych pająków, poluje czuwając na środku sieci. Pająki mają wielu wrogów (często polują na nie ptaki), więc ukrywają się poza siecią, tygrzyk natomiast wykorzystuje swój kamuflaż by zlewać się 
z tłem otoczenia.
Samice tygrzyków rozwieszają sieci pomiędzy krzewami (tutaj maliny), łodygami traw itp. Ta sieć była wyjątkowo duża, miała ok. 60-70 cm szerokości i ok. 50 cm wysokości. Na zdjęciu sieć jest dobrze widoczna, ponieważ poranna rosa osiadła na niej tysiącami kropelek.
Zwykle sieci są mniejsze i bardziej ukryte wśród traw i krzewów.
Niestety, na drugi dzień pająka już nie było, a sieci rozerwał wiatr.
Może pająk przełiczył się z tym swoim kamuflażem i stał się pokarmem dla jakiegoś bystrookiego ptaka?
Podręczna spiżarnia. 
Byłem świadkiem, jak mucha wpadła w sieć rozpiętą pomiędzy łodygami traw. 
Tygrzyk błyskawicznie ją dopadł i w ciągu kilku sekund omotał pajęczyną. Potem unieruchomił brzęczącą jeszcze muchę wstrzykując jad do jej odwłoka. Dokończył dokładne zawijanie i podwiesił kokon na sieci. 
Był to już jego drugi łup tego dnia.
Po jakimś czasie w sieć zaplątał się zielony konik polny, ale pająk nie zareagował i konik szybko się uwolnił.

Walki pająków 

W telewizyjnym programie "Galileo" widziałem ciekawy reportaż z walk Tygrzyków, które urządzane są w Japonii. Japończycy twierdzą, iż Tygrzyki reprezentują najlepsze cechy samurajów: waleczność, szybkość i wolę zwycięstwa. Walki pająków nazywane są Kumo Gassen i najpopularniejsze są na południu kraju. Panuje tam ciepły i wilgotny klimat przez co pająki występują licznie, mając świetne warunki do rozwoju osiągają spore rozmiary . 
Samice Tygrzyków "trenerzy" łowią na łąkach i "trenują" je przed zawodami. Trenerami mogą być zarówno kilkuletnie dzieci jak i dorośli. Ostatecznie, to nie ludzie walczą, lecz pająki.

Zawody odbywają się przy licznie zgromadzonej publiczności, o zwycięstwie rozstrzyga sędzia, który pilnuje też, by zawody odbywały się według pewnych reguł. Sędzia ubrany jest w tradycyjny samurajski strój. 
Tradycja walk pająków sięga XVI w., kiedy to lokalny Pan Yoshihiroko Shimadzu walcząc na Półwyspie Koreańskim chcąc podnieść morale swoich żołnierzy, urządzał walki pająków, wskazując na ich bojowe cechy.

W walce wykorzystuje się fakt, iż Tygrzyki są owadami terytorialnymi i bronią swoją najbliższą przestrzeń przed konkurencją.

Dwie samice, wcześniej zmierzone, by walczyły w odpowiedniej kategorii wielkości, umieszczane są na końcach długiego, poziomo umocowanego patyka. Gdy sędzia usunie swoją dłoń, którą rozdzielał przeciwniczki, te natychmiast przystępują do walki. 
Walka polega na próbie owinięcia przeciwniczki nicią lub na zrzuceniu z patyka. Pająki kotłują się, używając nici do ochrony przed upadkiem, starają się też owinąć nicią przeciwniczkę. Jeśli przeciwniczka chwilowo ucieka zjeżdżając na nici - starają się odciąć nić, by ta spadła. 
Zwycięża ta, która unieruchomi przeciwniczkę lub odetnie nić. Sędziowie często  ingerują w walkę według jakichś nieznanych nam reguł. 
Na filmie zapewniano, że przegrywająca uchodziła z życiem, a po zawodach była odnoszona z powrotem na łąkę.

Czytałem, że  nie wszędzie tak jest, czasem walka prowadzona jest aż do śmierci jednej z przeciwniczek.
Podobne walki pająków urządza się także w wielu krajach Azji i na Filipinach.


w wolnym czasie  >>  interlinie  >  
I
buk niezwyczajny I sarna I echinocepsus I tygrzyk I xxx I


powrót do góry >

 

I strona główna I audio-retro I moje projekty I w wolnym czasie I warto odwiedzić I  

©  2014 | Projekt strony: S.C.  |  Wszelkie prawa zastrzeżone