Jest to strona hobbystyczna, więc nie wykorzystuję ciasteczek zapisanych na Twoim komputerze.  Ale oczywiście w każdej chwili możesz je wyłączyć w swojej przeglądarce.

        strona główna

                                   www.skarabo.net        

skarabo.net

moje projekty >> projekty lampowe > przedwzmacniacz "Mini"

moje projekty  >> projekty lampowe >
  I tpreamp Mini I preamp 1/2 I preamp Nr 1 I preamp Nr 2 i 3 I preamp RIAA I bufor I słuchawkowy OTL I gitarowiec I wzmacniacz SE I wzmacniacz PP I triodowiec I   
triodowy słuchawkowiec OTL I wzmacniacz PP, klasa A  I


Prosty przedwzmacniacz triodowy

Wszystkim poszukiwaczom nowych brzmień, znudzonym swoim idealnie brzmiącym tranzystorowym zestawem audio, proponuję zbudowanie bardzo prostego przedwzmacniacza lampowego. 

Dedykuję go przede wszystkim elektronikom, którzy dotąd nie mieli styczności z techniką lampową. Być może zbudowanie tego prostego przedwzmacniacza okaże się wstępem do dalszej, fascynującej przygody z lampami.

Opis konstrukcji

Nie jest to może przedwzmacniacz Hi-End, ale ma niezłe parametry i zasilany jest niskim, bezpiecznym napięciem. Oparty jest na jednej, podwójnej triodzie małej mocy, a ponieważ w jednej bańce znajdują się dwie triody, tak więc do zbudowania stereofonicznego przedwzmacniacza potrzebna jest jedna lampa. 
Zasilany jest z transformatora małej mocy, o napięciu 15-18 V, (a więc tanim i łatwo dostępnym), jedno napięcie służy - po zredukowaniu - do zasilania układu żarzenia a  po czterokrotnym powieleniu, do zasilania anody triod.

Bardziej prosto się nie da

Układ przedwzmacniacza jest najprostszym z możliwych - to klasyczny układ ze wspólną katodą z obciążeniem rezystorowym. W jednym kanale sygnał wzmacnia jedna trioda. 
Układ ze wspólną katodą ma wysoką impedancję wejścia, stosunkowo niską wyjścia, dość szerokie pasmo przenoszenia sygnału oraz duże wzmocnienie.    

Schemat wzmacniacza

Schemat przedstawia oba kanały.

Sygnał podawany jest na wejście (We) i przez potencjometr P (50-100k) trafia na siatkę triody. Po wzmocnieniu, sygnał przez kondensator C8 podawany jest na wyjście (Wy) przedwzmacniacza.
Rezystor R4 ustala wartość polaryzacji siatki. 
Rezystor anodowy R5 jest obciążeniem triody. Od jego wartości zależy wzmocnienie wzmacniacza, pasmo przenoszenia i poziom zniekształceń. W przypadku tego przedwzmacniacza stosuje się niższe wartości R5 niż zwykle stosowane (katalogowe) dla danego typu lampy. 

Wzmocnienie przedwzmacniacza
Na wzmocnienie układu wpływa wiele czynników, ale głównie zależy od typu zastosowanej lampy, oraz od wartości rezystora anodowego (R5). Największe wzmocnienie ma trioda ECC83, (100) średnie ma ECC88 (33), natomiast ECC82 ma stosunkowo niskie wzmocnienie - 20. Podane wzmocnienia podane są z katalogu lamp, w praktyce rzadko udaje się je uzyskać 
W przypadku tego przedwzmacniacza, który będziemy stosować przecież z półprzewodnikowymi wzmacniaczami mocy, zbyt duże wzmocnienie nie jest pożądane. Wzmacniacz czy końcówka mocy ma wzmocnienie wystarczające do wysterowania sygnału wprost z odtwarzacza CD czy DVD i włączenie w tor audio dodatkowego przedwzmacniacza powoduje kłopot z regulacją głośności. Potencjometr musi być wtedy ustawiony na niskich poziomach głośności, co powoduje problem z właściwym uregulowaniem przy cichym słuchaniu muzyki. Większość tańszych potencjometrów w skrajnym, niskim położeniu ujawnia wady współbieżności kanałów - często jeden z kanałów gra ciszej.
Stosując konkretny typ lampy, wzmocnienie układu możemy regulować za pomocą rezystora anodowego (w tym układzie R5 i R5A). Im większa wartość rezystora  anodowego, tym większe wzmocnienie, ale okupione zmniejszeniem pasma przenoszenia  górnych częstotliwości. 
Im mniejsza wartość tego rezystora, tym mniejsze wzmocnienie, lepsze pasmo przenoszenia, ale niestety nieco większe zniekształcenia nieliniowe. Stąd wartość rezystora anodowego należy dobrać tak, by osiągnąć kompromis pomiędzy niezbyt dużym wzmocnieniem (w naszym przypadku), a stosunkowo niewielkimi zniekształceniami. 

Stosowanie rezystorów wejściowych.

Przedwzmacniacz możemy zbudować w dwóch wersjach: 
- wersja I jako typowy przedwzmacniacz z  potencjometrem na wejściu,
- wersja II  jako bufor lampowy o kilkukrotnym wzmocnieniu, bez potencjometru. Bufor  wpinamy pomiędzy źródło sygnału (odtwarzacz CD czy DVD) a wejście wzmacniacza mocy. W tym przypadku głośność regulujemy potencjometrem wzmacniacza mocy.

W wersji I rezystor R1 powinien mieć dużą wartość z przedziału 330k-470k, natomiast R2 zastępujemy zworą. (rysunek z lewej)

W wersji II, gdy stosujemy preamp jako bufor, by obniżyć poziom sygnału wejściowego co zapobiega przesterowaniu przedwzmacniacza zbyt wysokim sygnałem wejściowym (nie ma przecież potencjometru, który obniża wartość sygnału), stosujemy dzielnik rezystorowy. W takim przypadku wartość R1 powinna wynosić 25-30k, R2 podobnie. Gdy wartości rezystorów są równe, sygnał wejściowy tłumiony jest o połowę. Gdyby wzmocnienie przedwzmacniacza było jeszcze zbyt duże, można w dzielniku zmienić proporcje wartości rezystorów, tak by wartość R1 była mniejsza a R2 proporcjonalnie większa (np. R1 - 10k, R2 - 40k). (rysunek z prawej)

Rezystor R3 zapobiega wzbudzaniu się przedwzmacniacza, może mieć wartość z przedziału 100 - 1000 omów.  

Lampy

Układ wspólnej katody ma stosunkowo wysoką impedancję wyjściową, co przy obciążeniu go niską impedancją wzmacniacza półprzewodnikowego, skutkuje ograniczeniem pasma przenoszenia na wysokich częstotliwościach i zwiększeniem zniekształceń nieliniowych. Dlatego nie każdą triodę małej mocy można zastosować w tym przedwzmacniaczu.
Zastosowanie popularnej triody ECC83 mija się z celem, bowiem lampa ta ma bardzo niski prąd anodowy i bardzo dużą impedancję wyjścia, rzędu setek kiloomów.
Dobrze w tej aplikacji sprawuje się ECC88 (odpowiedniki to: o podwyższonej jakości E88CC, amerykańska 6DJ8, 6922, rosyjska 6N23P), która jest przystosowana do pracy z niskimi napięciami - jej nominalne napięcie anodowe to 90V. Ma średnie wzmocnienie, duże nachylenie charakterystyki (dużą czułość) oraz niską impedancję wyjściową - kilkanaście kiloomów.
Sprawdziłem także ECC82, która jak okazało się świetnie sprawuje się w tym układzie. Mimo że nominalne napięcie pracy to 250 V, to producenci w kartach katalogowych podają, że zasilanie napięciem 100 V jest całkowicie dopuszczalne. 

Można eksperymentować z użyciem innych lamp, choćby popularnej ECC81, rosyjskich 6N3P (niskonapięciowa, parametry zbliżone do ECC88), dobierając za pomocą rezystorów katodowych R4, R4A odpowiednie napięcie siatki tak, by spadek napięcia na tym rezystorze wynosił ok. 1 V.

Napięcie żarzenia dobieramy doświadczalnie za pomocą rezystora redukcyjnego R10 do danego typu lampy, zgodnie z jej kartą katalogową.

Zasilacz

Przedwzmacniacz zasilany jest jednym, niskim napięciem 12-18V, które służy (po zredukowaniu) tak do zasilania żarnika lampy, jak i do zasilania anody lamp. By uzyskać wysokie napięcie anodowe, napięcie zasilające jest powielane za pomocą poczwórnego powielacza napięcia (diody D1-D4 oraz kondensatory C1-C4). Powielone (i jednocześnie wyprostowane) napięcie filtrowane jest dodatkowo za pomocą kondensatorów C5-C6 i rezystora R7.
Układ jest bardzo prosty, ale ma ograniczenia - ponieważ do zasilania żarzenia i anodowego użyto tego samego napięcia, nie można stosować zbyt wysokiego napięcia transformatora, bowiem problemem jest potem zredukowanie go do niskiego napięcia żarzenia. Z kolei niższe napięcie zasilające ułatwia wprawdzie dopasowanie go do zasilania żarzenia, ale po powieleniu może okazać się niewystarczające do zasilania lamp. Wprawdzie lampy pracują także przy bardzo nawet niskich napięcia anodowych, ale kosztem wzrostu zniekształceń. Dlatego należy wybrać jakiś kompromis. W praktyce wypróbowałem napięcia od 12 V do 18 V prądu zmiennego. Napięciem 12 V, które po powieleniu podnosi się do blisko 70V, można zasilać niskonapięciową ECC88, natomiast 18 V, po powieleniu daje napięcie ok. 100V, które jest wystarczające do zasilania bardziej wymagającej ECC82. Tę ostatnią lampę tym łatwiej zasilać, że układ żarzenia potrzebuje 12,6V napięcia a prąd żarzenia jest stosunkowo niewielki - 150 mA. 
ECC88 wymaga napięcia 6,3 V i  0,36 A prądu żarzenia, optymalne napięcie transformatora to 15-18 V.

Transformator zasilający.
Można użyć transformatora o mocy ok. 10VA na napięcia, jak wspominałem 12-18 V. Wydajność prądowa transformatora powinna być nie mniejsza niż 0,4-0,5 A w zależności od typu lampy, bowiem przy zbyt niskiej wydajności prądowej napięcie zasilające będzie zbyt spadało podczas pracy wzmacniacza, a transformator będzie się nadmiernie grzał.

Bardzo dobrym, bo bezpiecznym rozwiązaniem, jest umieszczenie transformatora zasilającego w obudowie  z wtyczką (jak popularne zasilacze do ładowarek). Ponadto oddalony od układu wzmacniacza transformator zasilający nie wpływa ujemnie na pracę przedwzmacniacza. W sklepie z częściami elektronicznymi bez problemu kupimy obudowę wtyczkową Z64 przystosowaną do umieszczenia wewnątrz transformatora zasilającego typu TS10VA na odpowiednie napięcie.
Ale uwaga - powielacz napięcia MUSI być zasilany napięciem zmiennym, zasilanie go napięciem stałym z gotowych zasilaczy typu "wtyczkowego" nic nie da. Jeżeli mamy gotowy tego typu zasilacz prądu stałego, o odpowiednim napięciu i wydajności prądowej, musimy usunąć (odłączyć) mostek prostowniczy i kabel zasilający przylutować wprost do wyjścia wtórnego (niskonapięciowego) transformatora. 
Elektroniczne zasilacze jak np. od ładowarek telefonów komórkowych niestety nie nadają się do naszych celów.  

Płytka drukowana

Płytka ma niewielkie wymiary, 65 x 85 mm i zawiera powielacz oraz  przedwzmacniacz lampowy. 
Do zacisków 1-2 złącza CON1 doprowadzamy napięcie z transformatora, natomiast do zacisków 3-4 dołączamy rezystor redukcyjny żarzenia. Ponieważ rezystor ten musi mieć większą moc (3-5 W, w zależności jak duże napięcie ma zredukować)  i mocno się grzeje podczas pracy, warto go odsunąć od płytki wzmacniacza i umieścić w miejscu gdzie będzie lepiej chłodzony. 
Dioda elektroluminescencyjna D6 służy do sygnalizowania pracy przedwzmacniacza, można ją umieścić w dowolnym, widocznym miejscu. Rezystorem R9 ustalamy jasność świecenia. Orientacyjna wartość to 5-10 komów. Tak duża wartość wynika z tego, iż dioda jest zasilana napięciem z transformatora 12-18 V.
Wszystkie rezystory, oprócz R10 mają moc strat 0,25 W.
Diody D1-D5 to dowolne diody prostownicze na napięcie pracy powyżej 100V. Podczas lutowania zwróć uwagę na właściwy kierunek montażu diody, zgodnie w rysunkiem na płytce.
Podobnie należy postępować podczas lutowania kondensatorów elektrolitycznych - plus do plusa.
Kable sygnałowe do wejścia i wyjścia przedwzmacniacza powinny być ekranowane, a ekran przylutowany do masy, w innym przypadku wzmacniacz będzie się wzbudzał (brum w głośnikach). Wzmacniacze lampowe, ze względu na wysoką impedancję wejściową, są szczególnie wrażliwe na wszelkie błędy prowadzenia masy, łatwo się wzbudzają.
Przewody zasilające od transformatora oraz przewody  diody elektroluminescencyjnej D6 powinny być prowadzone w formie skrętki, czyli pary mocno skręconych przewodów. Zmniejsza to zakłócenia rozsiewane przez te przewody. 

Rysunek płytki  w pdf znajdziesz tutaj.

Należy używać tylko i wyłącznie oryginalnego tonera w drukarce laserowej, bowiem wszelkie zamienniki dają mniej lub bardziej szary wydruk ścieżek na papierze do termotransferu.

Uruchamianie układu

Przed uruchomieniem należy sprawdzić prawidłowość montażu kondensatorów elektrolitycznych i diod prostowniczych. Za pomocą lupy sprawdzamy także punkty lutownicze, podejrzane czy źle zalutowane miejsca, rozgrzewamy lutownicą jeszcze raz.
Tzw. "zimne luty" są częstą przyczyną nieprawidłowego działania układów elektronicznych w konstrukcjach amatorskich.
Inną przyczyną złego działania są błędy montażu, czyli  najczęściej, wlutowanie elementu niewłaściwej wartości. Zdarza się też, że montujemy elementy uszkodzone.
Po zmontowaniu układu wkładamy lampę i włączamy transformator zasilający. 
Jeżeli układ pracuje prawidłowo, nic się nie dymi, nie brzęczy, sprawdzamy napięcie żarzenia lampy. Jego wartość ustalamy za pomocą rezystora R10, którego wartość należy dobrać doświadczalnie, tak by otrzymać wymagane napięcie żarzenia z tolerancją +/- 5%. Dla nominalnego napięcia żarzenia 6,3V zakres dopuszczalnych napięć wynosi 6,0 - 6,6 V. 
Przybliżona wartość R10, dla lampy ECC88 dla zasilania 12V to ok. 22 omy, dla 15V - ok. 33 omy, dla 18V - ok. 42-44 omy. Moc rezystora 5W.
Nie dla wszystkich (początkujących) elektroników jest to oczywiste, więc przypomnę: redukcja napięcia żarzenia do wymaganego np. 6,3V zachodzi wyłącznie wtedy, gdy przez rezystor R10 płynie prąd, jednym słowem lampa musi być włożona do podstawki, a układ prawidłowo uruchomiony.
Pomiaru napięcia żarzenia dokonujemy po rozgrzaniu się lampy (2-3 minuty), multimetrem przełączonym na zakres napięcia zmiennego (~V). Pomiaru dokonujemy na nóżkach 4-5 lampy (szerokie ścieżki drukowane).
Kolejnym krokiem jest sprawdzenie prawidłowego działania powielacza napięcia.
Po rozgrzaniu się lampy mierzymy napięcie anodowe Uz na wyjściu powielacza (za diodą D5). Gdy upewnimy się że jest zbliżone do obliczonego teoretycznie, mierzymy  napięcie na anodach lampy (rezystory R5, R5A) oraz na katodach lampy (rezystory R4, R4A). 
Na schemacie podałem przybliżone napięcia dla lampy ECC88 zasilanej napięciem z transformatora 18V. Gdy napięcie transformatora będzie inne, napięcia oczywiście będą inne. Wartość tego napięcia obliczymy:

Uz=Utr * 1,4 * 4.

Utr - napięcie zmienne transformatora, współczynnik 1,4 - o tyle napięcie zmienne podnosi się po wyprostowaniu, a współczynnik 4 - po prostu jest to powielacz poczwórny. Przykładowo, jeżeli Utr wynosi 18 V to po powieleniu i wyprostowaniu otrzymamy napięcie ok. 100V.
Jeżeli brak napięcia na wyjściu powielacza to należy sprawdzić czy diody są prawidłowo wlutowane, zgodnie z rysunkiem płytki drukowanej. Także odwrotne wlutowanie kondensatora elektrolitycznego powoduje  grzanie kondensatora i może grozić nawet wybuchem!

Kolejna wersja przedwzmacniacza, tym razem  z miniaturową, rosyjską lampą 6N16B.

Tej lampy nie montuje się na podstawce, lecz lutuje bezpośrednio do płytki przewody wychodzące wprost z bańki.
Lampa ta ma 8 elektrod i nieco inny rozkład wyprowadzeń, stąd płytka musi być nieco inna. 

Przebieg ścieżek na płytce i ułożenie elementów na płytce oczywiście może być inne - możliwości są nieograniczone.
Jest to więc tylko jedna z propozycji płytki drukowanej. 


Kolejnym krokiem jest sprawdzenie czy przez lampę płynie prawidłowy prąd podkładu (bias). Dokonujemy tego mierząc spadek napięcia na rezystorach katodowych R3 (jeden kanał) i R3A (drugi kanał). Spadek napięcia powinien oscylować wokół 1V i powinien być zbliżony na obu rezystorach. Jeżeli napięcia zbytnio się różnią (powiedzmy, więcej niż 10%) sprawdź czy rezystory katodowe R3 i R3A mają jednakową wartość a potem czy rezystory anodowe R5 i R5A mają jednakową wartość. Jeżeli mają jednakową wartość należy sprawdzić czy przyczyną rozbieżności nie jest sama lampa (często się to zdarza). Jeżeli mamy zapasową lampę, to wymieniamy ją i mierzymy napięcia.
Jeżeli przyczyną nie jest lampa, sprawdzamy układ - czy wlutowaliśmy prawidłowe wartości rezystorów, czy nie ma zimnych lutów itp.
Jeżeli ktoś ma generator i oscyloskop może zbadać przedwzmacniacz ustalając pasmo przenoszenia, oceniając zniekształcenia itp.
Gdy przedwzmacniacz został sprawdzony podłączamy go naszego zestawu audio pomiędzy np. odtwarzacz CD czy DVD a wzmacniacz mocy.
Włączamy wzmacniacz mocy, lecz gałkę głośności skręcamy na minimum. Powoli zwiększamy głośność, słuchając zakłóceń w głośnikach.
Jeżeli w głośnikach od początku słychać głośny brum sieciowy lub inne zakłócenia, należy sprawdzić prawidłowość podłączenia przewodów sygnałowych w przedwzmacniaczu, szczególnie czy wszystkie ekrany są przylutowane do ścieżki masy. Jeżeli przedwzmacniacz umieszczony jest w metalowej obudowie, należy sprawdzić czy podłączenie do metalowej obudowy ścieżki masy przedwzmacniacza nie wpłynie korzystnie na poziom zakłóceń. 
Czasami nawet potencjometr głośności jest przyczyną zakłóceń, trzeba wtedy jego metalową obudowę połączyć z masą przedwzmacniacza.
Czasami przyczyną zakłóceń jest pętla masy. Powstaje ona gdy w dwóch lub więcej urządzeniach masy są połączone w kilku różnych punktach. Takie punkty powstają w miejscu połączeń intekonektów (kabli sygnałowych) oraz gdy urządzenia mają uziemione obudowy poprzez trzeci bolec w gniazdku sieciowym. Należy wtedy jedno z urządzeń próbować podłączyć do gniazdka (np. przedłużacza) bez bolca uziemiającego, by przerwać pętlę.
Wiele osób skarży się na złą współpracę swoich urządzeń audio z komputerem. Prawdopodobną przyczyną  jest różnica potencjałów pomiędzy urządzeniem audio (np. wzmacniaczem) a kartą dźwiękową komputera.
Ten przedwzmacniacz ma minimalny poziom zakłóceń, ale po całkowitym podkręceniu potencjometru słyszalny może być lekki brum wywołany sprzężeniem pochodzącym z układu żarzenia. Żarnik jest bowiem zasilany napięciem zmiennym, 50Hz o sporym natężeniu prądu.
Jak wspominałem poprzednio, duże wzmocnienie przedwzmacniacza połączone z dużą czułością (wzmocnieniem) wzmacniacza mocy powoduje wiele problemów. Wzmacniane są wszelkie szumy (lampy dość mocno szumią) i brumy, a do tego ujawniają się wady potencjometru głośności.  
W przypadku, gdy jeden z kanałów gra ciszej, należy sprawdzić czy oba kanały potencjometru, przy różnych położeniach suwaka są przynajmniej zbliżone. Zbyt duża różnica powoduje że wzmocniony sygnał na wyjściu ma różną wartość w poszczególnych kanałach, więc i w głośnikach różnica jest słyszalna. Nie pozostaje nic innego, jak wymienić potencjometr. 
Innym wyjściem jest dodatkowe obniżenie wzmocnienia przedwzmacniacza poprzez zmianę wartości rezystorów R1 i R2 (obniżenie wartości R1, proporcjonalne podwyższenie R2), tak by słuchanie ze średnią głośnością odbywało się przy większym podkręceniu potencjometru, gdzie różnice we współbieżności kanałów nie są tak wyraźne. 

Buforek  domowy

Nabyłem kiedyś na aukcji internetowej ciekawą, rosyjską lampę 6N16B. Jest to miniaturowa, podwójna trioda, która może być zasilana niskim napięciem - 100V. Układ żarzenia zasilany jest napięciem 6,3V/0,4A. 
Lampa ma naprawdę małe wymiary: Średnica szklanej bańki wynosi ok. 10mm, a wysokość ok. 35 mm. Nie stosuje się podstawek, lecz wyprowadzone wprost ze szkła przewody należy przylutować do płytki drukowanej.
Po zmontowaniu układu próbnego stwierdziłem, ze bardzo dobrze pracuje w tym układzie. 
Zachęciło mnie to zbudowania przedwzmacniacza, którego wymiary przystosowałem do nietypowej obudowy w kształcie walca (jak na zdjęciu powyżej). 
Przedwzmacniacz pracuje jako bufor o wzmocnieniu napięciowym ok. 3x, który wpinam pomiędzy odtwarzacz CD a wzmacniacz oparty na półprzewodnikach. Regulacja głośności odbywa się za pomocą potencjometru wzmacniacza mocy.  

 

Jak włączyć preamp lampowy do wzmacniacza zintegrowanego?

Omówiłem to na stronie  "Nr1" więc zerknij w wolnej chwili.

Bezpieczeństwo

W tym przedwzmacniaczu jest dość wysokie napięcia zasilające, dochodzące do 100V, ale napięcie to uzyskane jest z powielacza który ma niezbyt dużą wydajność prądową, stąd nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla życia. Owszem, po dotknięciu możemy odczuć nieprzyjemny wstrząs, tym bardziej że sporo energii magazynowane jest w kondensatorach elektrolitycznych. Dlatego proszę, mimo wszystko - zachowaj ostrożność.

Lampa i rezystor R10 rozgrzewają się do wysokiej temperatury - łatwo o poparzenie.

Zanim zaczniesz pracować z wysokimi napięciami, poczytaj o skutkach działania prądu na organizm człowieka na stronie "Bezpiecznie!"

Układy elektroniczne zwykle są zasilane z sieci 230V. 
Napięcie sieciowe jest niebezpieczne, dlatego stosuj przemyślane rozwiązania konstrukcji wzmacniacza tak, by nie narazić siebie i innych użytkowników na porażenie prądem elektrycznym! 
 

Spis elementów 

R1, R1A - 330-470k w wersji I przedwzmacniacza, lub 10-30k w wersji II
R2, R2A - zwora w wersji I, lub 20-40k w wersji II
R3, R3A - 100-1000 omów
R4, R4A - 350-470 omów  dobrać do danej lampy
R5, R5A - 8-10k dla ECC88, 10-15k dla ECC82,
R6, R6A - 220-330k,
R7 - 1-2k,
R8 - 200-250k,
R9 - 5-10k dobrać do odpowiedniej jasności świecenia diody D6,
R10 - 22-47 omów/5W, dobrać tak, by otrzymać odpowiednie napięcie żarzenia dla danego typu lampy (6,3V lub 12,6V, +/-5%)
Rezystory R1-R9 o mocy 0,25W, R10 o mocy 5W.
P - potencjometr podwójny 50-100k (opcjonalnie)
C1-C4 - 470u/63V,
C5, C6 - 470-1000u/100V,
C7 - 100n/100V,
C8, C8A - 330 - 470n/100V,
D1-D5 - dowolne diody prostownicze na napięcie min 100V,
D6 -dioda elektroluminescencyjna
CON1 - zacisk (złącze do druku)
L - lampa ECC88, E88CC, ECC82
Podstawka  do lampy typu "Noval" (9 nóżek), do druku.

 

Artykuł ukazał się w miesięczniku "Elektronika dla Wszystkich" nr 11/2008.

Płytka drukowana jest dostępna w sklepie internetowym AVT jako kit nr 2886 (www.sklep.avt.pl)

 Bibliografia


moje projekty  >> projekty lampowe >
  I tpreamp Mini I preamp 1/2 I preamp Nr 1 I preamp Nr 2 i 3 I preamp RIAA I bufor I słuchawkowy OTL I gitarowiec I wzmacniacz SE I wzmacniacz PP I triodowiec I  
triodowy słuchawkowiec OTL I wzmacniacz PP, klasa A  I


powrót do góry >

I strona główna I audio-retro I moje projekty I w wolnym czasie I warto odwiedzić I  

©  2000 - 2012 | Projekt strony: S.C.  |  Wszelkie prawa zastrzeżone